ก็อาจจะเห็นฉันคนนี้ ยิ้มให้ใครได้เสมอ พูดจาเวลาที่เจอ ดูเหมือนไม่เป็นอะไร อารมณ์ดีหัวเราะ ร่าเริงคงสบายใจ แต่ไม่มีใครรู้หรอก ข้างใน มันยังไม่ไหว เมื่อไหร่ที่ใจมันเผลอนึกถึงเธอ แต่ปล่อยมันเป็นความลับ อยู่ภายในใจฉัน คงไม่มีวันหรอกที่ใครจะได้รู้ ว่าบาดแผลนั้น ยังอยู่ เนิ่นนานเท่าไรยังเจ็บเรื่อยมา ปล่อยให้เป็นความลับ ปิดผนึกใจไว้ เธอคงมาหลอกหลอนได้แค่ตอนหลับตา จะล็อคกุญแจขังอดีต ไว้อย่างแน่นหนา จะไม่ให้ใครรู้ว่า ยังลืมเธอไม่ได้ ยังมีเธออยู่ในความคิด ถึงไม่มีเธอในชีวิต ขอโทษที่มันยังคิด ก็รู้ต้องหักห้ามใจ ถ้าอยากลืมใครสักคน เราต้องก้าวต่อไปใช่ไหม แล้วฉันก้าวมาไกลแค่ไหนทำไมหัวใจ มันยังไม่ไหว แม้เรื่องราวได้ผ่านเนิ่นนานสักเท่าไหร่ แต่ในหัวใจ ปล่อยมันเป็นความลับ อยู่ภายในใจฉัน คงไม่มีวันหรอกที่ใครจะได้รู้ ว่าบาดแผลนั้น ยังอยู่

(25 พค. 58)  เพราะเธอคือรักแท้ จนถึงทุกวันนี้ฉันเลยรอเธอกลับมา :"(

(23 พค. 58) เหลือเพียงแค่เธอคนเดียวที่ยังไม่หายไป เหลือเพียงแค่เธอที่ยัง.. คงจดและจำ ฝั่งในจิตใจ ก็ยังคิดถึงเธออยู่
อยู่ในทุกๆลมที่หายใจ  ไม่รู้.. ว่านานแค่ไหน ถึงลืมเธอ

(21 พค. 58)   รอเพียงแค่สักวัน ที่ใจฉันจะทนได้ไหว ไม่รู้ว่าจากนี้ต้องทน ต้องเจ็บแค่ไหน หัวใจจะชินกับการที่ต้องไม่มีเธอ

(17 พค. 58) จากวันนั้นถึงวันนี้ ยังรักและคิดถึงไม่เคยเปลี่ยน จะพยายามข่มใจ เพราะรู้ว่าวันที่ฝัน.. ไม่มีวันเป็นจริง จะขอมองเธอห่างๆ แค่นี้ก็สุขใจแล้วละ  

(14 กพ. 58)   ฉันเองแหละ ที่ไม่ดีเอง ที่ปล่อยให้เธอเดินจากไป เธอไม่ผิด ฉันผิดเอง หากย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะเข้าใจเธอมากกว่านี้

อยากทำดีกับเธอให้มากกว่านี้ หากมีโอกาสอีกครั้ง จะไม่ปล่อยให้เธอเสียน้ำตา จะทำให้เธอมีแต่รอยยิ้ม จะทุ่มเททุกๆอย่าง 

ถึงแม้ว่าวันนี้ เราจะเลิกกันไปแล้ว 2 ปีกว่าๆแล้ว ถึงตอนนี้ ก็ยังรออยู่นะ ถึงแม้เธอจะไม่มีวันกลับมา ฉันก็เต็มใจที่จะรอนะ

ยังมีคำพูดอีกมากมาย ที่มันไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ พิมพ์มาตั้งยาว ก็พอจะรู้อยู่แหละ ว่าเป็นไม่ได้หรอกที่เธอจะเข้ามาดู

 แต่ยังไงก็ขอพิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะที่นี่เป็นพื้นที่สุดท้าย..ที่จะบอกเรื่องราวถึงความรู้สึกของฉัน แม้ว่าตอนนี้เธอจะลืมเรื่องราวต่างๆ ปล่อยวางกับฉันมาตั้งนานแล้ว

มีแต่ฉันคนเดียวที่ยังไม่ยอมปล่อยให้เธอออกไปจากใจ  ..ถ้าหากเกิดเข้ามาดูก็ขอให้รู้นะ ว่ายังคิดถึงเสมอ

7 มกราคม 2554  —>   4 พฤศจิกายน 2555 

[ ไหนบอกว่าจะไม่ทิ้งกัน T_T แล้วทำไมถึงเดินจากไปเหมือนคนไร้หัวใจแบบนี้ ]

______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

ต้องแต้ง < | | | | | | | | |   สุขสันต์วันครบรอบ 7 สิงหาคม 2555  | | | | | | | | |  > นามคุง

 ( โลกของแมวทั้งสองตัว ) 
 ช่วงเวลาตั้งแต่ 8 พฤศจิกายน 2553 
 มีใครคนนึงที่มาอวยพรเค้า ผ่าน FaceBook   ว่า "สุขสันต์วันเกิด"

 < นับจากนั้นมา > 
 เราก็เริ่มรู้จักกันมากขึ้น .. 
 จนมาถึงวันที่ 7 มกราคม 2553 เราก็ได้ !! 
 เป็นแฟนกันตั้งแต่นั้นมา  
 แมวทั้งสองตัวนี้ ผ่านทั้งพายุต่างๆนาๆมาแล้ว 
 มีทั้งน้ำตา และ รอยยิ้ม 
 แต่แมวทั้งสองตัวนี้ก็ไม่ได้จากกันไปไหนเลย 

 ถึงจะมีอุปสรรค ...
 แต่เราทั้งสองคนก็ผ่านมันมาได้ .. 
 นับว่าเค้านั่นโชคดีที่ได้เจอตัว  ความรักของเราอาจไม่เหมือนใคร.. 

 แต่ความรักที่เราสองคนที่มีให้กันนั้น
 ก็ไม่น้อยกว่าใครเลย.. 
 ~ ยิ้ม !!  ^___^ ~ 
 จนถึงวันนี้ .. 7 สิงหาคม 2555
 [ 1 ปี 7 เดือนที่เรารักกัน และอีก 1 ปี 9 เดือนที่รู้จักกัน ] ความรักของเค้าที่มีให้ตัวนั้น
 มันมากขึ้นกว่าเดิมทุกๆวัน
 และหัวใจดวงน้อยๆนี้จะไม่มีวันมอบให้ใคร 
 นอกจาก นามคุง คนเดียว .. ^^
~ สุขสันต์วันครบรอบนะสุดที่รัก .. ~7 สิงหาคม 2555ต้องแต้ง  นามคุง

...